۱۵ تیر ۱۳۹۹
  • telegram
  • instagram
  • aparat
  • bale
  • soroush

آیا کودک من بیش فعال است؟

بسیاری از والدینی که فرزند پرانرژی و بازیگوشی دارند نگران این مسئله هستند که:

چرا فرزند من تا این اندازه شیطنت میکند؟

آیا کودک من بیش فعال است؟

آیا تنها راه حل پیش روی ما مراجعه به روان پزشک و دادن دارو به کودکمان است؟

بسیاری از والدینی که فرزند پرانرژی و بازیگوشی دارند نگران این مسئله هستند که:

چرا فرزند من تا این اندازه شیطنت میکند؟

آیا کودک من بیش فعال است؟

آیا تنها راه حل پیش روی ما مراجعه به روان پزشک و دادن دارو به کودکمان است؟

آیا عوارض این داروها برای کودک من خطرناک است؟

پاسخ اینجاست که پدر و مادرهای عزیز! هر شیطنتی را بیش فعالی قلمداد نکنید. در جوامع امروزی که زندگی ها آپارتمان نشینی شده است , خانه ها کوچک و بدون حیاط طراحی شده اند و نگرانی بابت اذیت نشدن همسایه ها و… همه و همه سبب شده است تا پدر و مادر توقع داشته باشند که کودکشان همچون آنها وضعیت را درک کرده و مطابق میل آنها در خانه بنشیند, با اسباب بازی هایش بازی کند و تلویزیون تماشا کند. اما معمولا روحیات کودک با این شرایط سازگار نیست. کودک دویدن و شاد بودن را دوست دارد. حس جستجوگرانه و کنجکاوانه ی کودک اجازه ی یکجا نشستن به او نمی دهد. او دوست دارد هرآنچه که اطرافش هست را درک کند. اتفاقات جدید را تجربه کند. او احتیاج به محیطی دارد تا انرژی اش را تخلیه کند.

پس پدر و مادرهای خلاق و دغدغه مند حتما استعداد, توانایی ها و علائق کودکتان را شناسایی کنید و در هر روز شرایطی را فراهم کنید تا کودک شما از انرژی و توانمندی هایش به بهترین شکل ممکن استفاده کند.

برای دریافت مشاوره در زمینه ی تربیت کودک و نوجوان می توانید با شماره ی ۰۲۱-۸۸۵۶۱۲۱۷ کلینیک عالی مشاور تماس حاصل فرمایید.

اما اگر کودک شما نشانه های زیر را دارد حتما به یک روانپزشک و یک رفتاردرمانگر مراجعه کنید:

نشانه های بیش فعالی:

کاستی توجه و تمرکز

پرتحرکی و دائما در حال جنب و جوش بودن

حرکت زیاد دست یا پا مخصوصا زمانی که یکجا نشسته اند

کم خوابی

کم خوراکی

پریدن در حرف دیگران

پاسخ به سوال قبل از آنکه جمله ی پرسشی کامل شود

پرحرفی

رعایت نکردن صف و نوبت

نداشتن صبر و تحمل

عصبی و حساس بودن

برهم زدن بازی دیگران

از یک شاخه به شاخه ی دیگر پریدن

قاپیدن وسایل دیگران

نداشتن مهارت لازم در برقراری ارتباط با دیگران

گم کردن وسایل شخصی

باید توجه داشنه باشید که برای تشخیص بیش فعالی لازم است که فرد حداقل ۷ مورد بالا را در شش ماه متوالی از خود نشان دهد.

اختلال بیش فعالی در پسران بیشتر از دختران دیده شده و معمولا نشانه های أن در سنین کمتر از هفت سالگی مشخص می شود.

متاسفانه هنوز علت مشخصی برای این اختلال وجود ندارد ولی احتمالا ژنتیک و محیط هر دو در به وجود آمدن آن تاثیر مثبتی داشته باشند.

مصرف الکل و سیگار, همچنین استنشاق دود سیگار و استرس مادر در دوران بارداری, تنفس در هوای آلوده, مصرف مواد غذایی که دارای مواد نگهدارنده است, رنگ های مجاز خوراکی, فست فودها, کافئین و کاکائو, انواع سس ها, شیرینی ها و مواد قندی احتمالا همه در ایجاد این اختلال سهم دارند. پس اگر کودک پرجنب و جوش و فعالی دارید حداقل برای کم کردن شدت عارضه ی بیش فعالی این موارد را رعایت کنید تا هم خود و هم فرزندتان آرامش بیشتری داشته باشید.

اگر دکتر روانپزشک برای کودکتان دارو تجویز کرد هرگز تردید نکرده و مصرف آن را به عقب نیندازید چرا که عوارض این اختلال بسیار بیشتر از مصرف داروست. زیرا در صورت درمان نشدن این افراد احتمال اینکه در آینده دچار افسردگی و یا در نوجوانی دچار بزهکاری شوند زیاد است.

یادتان نرود که به هر بچه ی بازیگوش و پرتحرکی نمیشود برچسب بیش فعالی زد.

قبلی «
بعدی »

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آخرین دیدگاه‌ها

اخبار

تصادفی

جهان